Transakcje i wspolbieznosc DB

Znacznik dostępu zakładany przez transakcję na zasobie danych, regulujący prawo odczytu lub zapisu i blokujący kolidujące operacje innych transakcji.

Operacja przerywająca transakcję i cofająca wszystkie jej zmiany, przywracająca stan bazy sprzed jej rozpoczęcia.

Operacja kończąca transakcję pomyślnie i utrwalająca jej skutki w bazie, czyniąc je trwałymi i widocznymi dla innych transakcji.

Protokół sterowania współbieżnością, w którym transakcja najpierw tylko zakłada blokady, a po pierwszym zwolnieniu już żadnej nie zakłada, gwarantując szeregowalność.

Mechanizm koordynujący równoczesne transakcje tak, by ich przeploty pozostawały poprawne, zwykle szeregowalne, mimo dostępu do wspólnych danych.

Metoda sterowania współbieżnością przechowująca wiele wersji danych, tak by odczyty operowały na spójnej migawce bez blokowania zapisów.

Logiczna jednostka pracy złożona z operacji na danych, wykonywana atomowo: w całości zatwierdzona albo w całości wycofana.

Sekwencyjny zapis zmian wykonanych przez transakcje, używany do odtwarzania spójnego stanu bazy po awarii oraz wycofywania zmian.

Zasada nakazująca zapisać rekord dziennika opisujący zmianę przed utrwaleniem samej zmienionej strony danych na dysku.

Anomalia współbieżności, gdy powtórzone zapytanie warunkowe zwraca nowe wiersze wstawione w międzyczasie przez inną transakcję.

Poziom izolacji, w którym transakcja widzi spójną migawkę bazy z chwili startu, a konflikt zapisów wykrywany jest przy zatwierdzaniu.

Stopień ochrony transakcji przed anomaliami współbieżności (np. read committed, repeatable read, serializable), wyznaczający dopuszczalne zjawiska.

Uporządkowany przeplot operacji odczytu i zapisu pochodzących z wielu współbieżnych transakcji, zachowujący ich wewnętrzną kolejność.

Kryterium poprawności planu współbieżnego: jego skutek jest równoważny pewnemu szeregowemu wykonaniu tych samych transakcji.

Zestaw gwarancji transakcji: atomowość, spójność, izolacja, trwałość, zapewniający niezawodne przetwarzanie wobec awarii i współbieżności.

Własność, w której wszystkie operacje transakcji są wykonane w całości albo żadna — brak stanów częściowych po awarii.

Własność określająca, w jakim stopniu współbieżne transakcje są wzajemnie odseparowane, tak by nie widzieć swoich niezatwierdzonych skutków.

Własność, w której skutki zatwierdzonej transakcji przetrwają kolejne awarie systemu i pozostają zapisane na stałe.