Warstwa lacza i fizyczna

Sprzętowy identyfikator interfejsu sieciowego (Media Access Control), zwykle 48-bitowy, używany do adresowania ramek w obrębie segmentu warstwy łącza.

Metoda wykrywania błędów transmisji oparta na dzieleniu wielomianowym danych; reszta dołączana do ramki pozwala odbiorcy wykryć przekłamania bitów.

Metoda dostępu do medium z nasłuchem nośnej i unikaniem kolizji przez losowe odczekiwanie i potwierdzenia; stosowana tam, gdzie kolizji nie da się wykryć, np. w sieciach radiowych.

Metoda dostępu do współdzielonego medium z nasłuchem nośnej i wykrywaniem kolizji; nadawca przerywa transmisję po wykryciu jednoczesnego nadawania innej stacji.

Mechanizm kontroli przepływu i niezawodności łącza, w którym nadawca może wysłać do ustalonej liczby niepotwierdzonych ramek, przesuwając zakres wraz z napływem potwierdzeń.

Liniowy kod blokowy dodający bity nadmiarowe umożliwiające korekcję pojedynczego błędu i wykrycie podwójnego, dzięki odpowiedniej odległości minimalnej.

Urządzenie warstwy łącza przekazujące ramki tylko do portu docelowego na podstawie adresu MAC, izolując domeny kolizyjne między portami.

Jednostka danych warstwy łącza, opakowująca pakiet w nagłówek i stopkę z adresami sprzętowymi oraz polem kontroli błędów do transmisji przez pojedyncze łącze.

Logiczna sieć lokalna wydzielona programowo w obrębie fizycznej infrastruktury przełączników, izolująca ruch i domeny rozgłoszeniowe niezależnie od fizycznego okablowania.

Odwzorowanie ciągu bitów na przebieg napięcia w medium przewodowym tak, by zapewnić synchronizację i równowagę składowej stałej; np. Manchester, NRZ, 4B/5B.

Nakładanie informacji na falę nośną przez zmianę jej amplitudy, częstotliwości lub fazy, umożliwiające transmisję sygnału cyfrowego przez medium analogowe.

Fragment sieci, w którym ramki nadane jednocześnie przez różne stacje mogą się nałożyć i zniszczyć; ograniczana przez przełączniki i mosty.

Zbiór urządzeń, do których dociera ramka rozgłoszeniowa wysłana przez dowolne z nich; rozdzielana przez routery i sieci VLAN.

Zakres częstotliwości, jaki medium lub kanał przenosi z akceptowalnym tłumieniem; ogranicza maksymalną szybkość sygnalizacji.

Spadek mocy sygnału wraz z odległością przebytą w medium transmisyjnym, ograniczający maksymalny zasięg łącza fizycznego.

Łączenie wielu strumieni danych w jednym medium przez podział zasobu kanału — w dziedzinie częstotliwości, czasu lub długości fali.