Konsensus i replikacja

Nieblokujący protokół atomowego zatwierdzania dodający fazę przygotowania do zatwierdzenia, by uniknąć zawieszenia przy awarii koordynatora.

Sytuacja, w której awaria łączności dzieli węzły na grupy niemogące się komunikować, mimo że same działają poprawnie.

Wynik dowodzący, że w asynchronicznym systemie rozproszonym żaden deterministyczny protokół nie gwarantuje konsensusu przy choćby jednej awarii zatrzymania.

Procedura wyłaniania spośród węzłów jednego koordynatora, tak by wszystkie poprawne procesy zgodziły się co do jego tożsamości.

Czasowe przyznanie procesowi wyłącznego prawa do zasobu lub roli, wygasające automatycznie, co tolerancyjnie radzi sobie z awariami posiadacza.

Uporządkowana, trwała sekwencja wpisów utrzymywana spójnie na wielu węzłach, stanowiąca podstawę uzgodnionego porządku operacji.

Metoda zapewniania spójności replik przez wykonywanie tej samej deterministycznej sekwencji poleceń w identycznym porządku na każdej kopii.

Replikowany typ danych zaprojektowany tak, by współbieżne aktualizacje łączyły się bez konfliktów, gwarantując zbieżność replik.